زمين برابر كردند و سنگ‌ها را به دريا انداختند ، و انطرطوس را نيز به تصرّف درآورد . و از آنجا به مدينهء مرقيّه روانه گرديد . فرنگان ، مرقيه را پيش از آمدن صلاح الدّين گذاشته بيرون رفته بودند ، لهذا چون صلاح الدّين به آنجا آمد بىتوقّف آن موضع را به يكى از معتمدان خود سپرده روى به قلعهء مرقب - كه استحكام و متانت آن‌چنان مرتبه داشت كه كسى را آرزوى گرفتن آن نمىشد - نهاد ؛ چه ، آن قلعه بر كوهى بلند واقع شده بود و از دست چپ راه جبله آن قلعه بود و از راست دريا ، و آن كوه راه آن‌چنان باريك بود كه دو كس به پهلوى يكديگر نمىتوانستند رفت ، و اگر مردم قلعه كسى را مانع گذشتن آن راه مىشدند ، چون مشرف بود ، كسى را عبور از آن متصوّر نبود . القصّه ، چون صلاح الدّين به حدود آن قلعه رسيد ، جمعى از فرنگان كه در آن تازگى از صقليهء مغرب آمده بودند از آن قلعه برآمده در غراب‌ها درآمدند و مردم را از عبور از آن راه مانع شدند . و چون صلاح الدّين اين حالت را مشاهده كرد ، سپرهاى بزرگ بزرگ را بر پياده‌ها قسمت نمود ، و همچنين تخته‌ها بر هم وصل كرده كنار آن راه را از جانب دريا آن‌چنان به سپر و تخته پوشيدند كه سپاه صلاح الدّين به سلامت گذشتند . فرنگان را از اين دليرى ايشان رعبى عظيم در دل پيدا شد . و سپاه صلاح الدّين از آن تنگنا گذشته به جبله رسيدند و آن قلعهء مرقب را به حال خود نهادند ؛ چه ، گرفتن آن به‌هيچ‌وجه ممكن نبود . و در تاريخ هجدهم شهر ربيع الأوّل رايات ظفر آيات سلطان صلاح الدّين به حوالى جبله رسيد . قاضى جبله پيش از رسيدن صلاح الدّين به جانب شهر رفته تمامى اكابر و اهالى آن بلده را به استقبال سلطان صلاح الدّين بيرون آورده شهر را بىجنگ و جدل تسليم صلاح الدّين نمود . والى جبله ، كه از جانب حاكم انطاكيه در آنجا بود ، چون اين حالت را مشاهده نمود و از مقاومت اهل شهر عاجز بود ، بالضّروره با اهل و عيال و متعلقان در قلعهء جبله متحصّن شد . آخر الأمر ، قاضى در ميان درآمده از براى ايشان امان گرفته ايشان را از آن قلعه فرود آورد . و چون قلعه نيز به تصرّف صلاح الدّين درآمد ، قاضى جمعى كثير از اعيان فرنگ را پيش خود نگاه‌داشته ، كس پيش حاكم انطاكيه فرستاد كه « خلاصى ايشان موقوف است به آنكه تو همهء مسلمانان را كه در بند و قيد تواند خلاص كنى ، تا ما نيز اين جماعت را با اهل و عيال بگذاريم . » بنابراين ، صاحب انطاكيه جميع آن مسلمانان را از بند بيرون آورده به جبله فرستاد . و قاضى نيز آن جماعت را به سلامت نزد او فرستاد . و چون صلاح الدّين جبله گرفت ، قاضى را به انواع نوازشات پادشاهانه سرافراز ساخته مرتبهء او را بلند گردانيد . و قاضى كس پيش رؤساى كوهستان جبله - كه هميشه ايشان به سر خود مىبودند و اطاعت هيچ حاكم نمىكردند ؛ چه ،